فهم من
دیشب ساعتهای 7 7/30 بود
قرآن میخوندم .
هم میخوندم هم حفظ میکردم.
به این آیه رسیدم.
» و سزاوار نیست که همه ی مؤمنین رهسپار جهاد شوند.
اما چرا از هر فرقه ای از آنان گروهی رهسپار نشوند که دینپژوهی کنند
و چون به نزد قومشان بازگشتند ایشان را هشدار دهند تا تقوا پیشه کنند».
سوره ی توبه آیه 122
معنای این آیه درواقع اینست که
باید طلبه ی علوم دینی بیشتر شود
نه تنها بیشتر؛ بلکه پر از جوابهای باشد برای سؤالاتی که امروز
جوونها دارند.
امروز شبهات زیاد شده خیلیها به دنبال عرفانهای کاذب میروند.
به قول آقای قرائتی
در هر خانواده ای یکی رو برای طلبه شدن آماده کنید.
اما میخواهم چیز دیگری بگویم که ذهن من را مشغول کرد.
بحث و استدلال پیرامون هر موضوعی نیاز به مطالعه و تحقیق دارد.
امروز هرکس بخواهد عالم شود دقت کنید عالم؛
باید زیاد بخواند و شب ها و روزهای عمرش را به مطالعه بگذراند.
گاهی خودم حدیث یا آیه ای از قرآن رو میخونم.
میگن: تدبر در این آیات و احادیث باعث رشد انسان میشه.
شاید فهمیدن برخی حرفها نیاز به خواندن کلی کتاب نباشه
فقط فکر در یه موضوعی میتونه به ما کمک کند تا ما رشد کنیم.
گاهی فکر میکنم اگر من یه چیزی میدونم که اگه دوستم هم بدونه
و اون حرف براش مفید هست چرا بهش نگم؟
اونچه من از خوبی میفهمم به او هم بگم .
گاهی با کسانی هستی که میبینی اونها نیاز به روحیه دارند
پس خوبه ما اگه یک حرف خوبی رو که میدونیم مفید هست
به هرکس که میدونیم احتیاج داره بهش بگیم.
ما اگه مسلمونیم پس باید برای رشد همدیگر هم تلاش کنیم
به سهم خودمون بیشتر هم نه,
پ ن
این مطلب ما خیلی عجله ای نوشته شد.
اگر اشکالی دارد ببخشید.
مجله ی شخصی مهدی ضیایی فر.