دوست

 

سلام

 

...

 

این چند روز که به 2 3 وبلاگهای خوب و با محتوای حرف دل زنی با عینک موجدار و رسانه بهار که امروز سر زدم

 

همه این دوستان به نوعی از دوست و دوست خوب و مهارت دوستیابی حرف زدند

 

میخواهم بگویم این دوستان حتماً از نوع نگاهشان پیداست که واقعاً داشتن یک دوست خوب برای هرکسی یک نعمت است ..

 

 

نعمتی که اگر کسی دارد امیدوارم قدرش را بداند ..

 

این مهم است که پدر و مادر انسان دوست ما باشند

 

شرایط ما را درک کنند ...

 

تا ما بتوانیم آنچه در دلمان میگذرد به آنها بگوییم

 

اما یک نکته اینجا مهم است .

 

اینکه مهارت این دوستی یابی که چقدر بلد باشیم ؟

 

چگونه میشود یک دوست خوب برای خود انتخاب کنیم ؟

 

گاهی بیان یک کلمه میتواند دوستیها را عمق ببخشد ..

 

گاهی هم یک کلمه میتواند این دوستی را به جدایی بکشاند ..

 

اما از بعد معنوی هم که حساب کنیم میتوانیم بگوییم

 

دوست خوب کسیست که ما را به یاد خدا بیاندازد

 

این یاد خدا در روایتی از امام صادق علیه السلام هم آمده است

 

از زبان حضرت عیسي علیه السلام نقل میکنند که :

 

«دوست خوب کسیست که ما را به یاد خدا اندازد» .

 

اما سؤال , چقدر این دوستیهای امروز انسانیست ؟

 

یعنی چقدر همدیگر را واقعاً دوست داریم ؟

 

آیا تا مشکلی برای یکی از ما پیش میآید  آن وقت هم همراهش هستیم ؟

 

من که خیلی در امر دوستیابی موفق نبودم

 

اگر میشود مرا راهنمایی کنید

 

 

دوستی همیشه 2 طرفه است و میشود حفظش کرد

 

اما ... آیا تا به حال این طور بوده است ؟

 

البته نمیخواهم کلی بگویم که دوستیهای امروز خطشه دار شده

 

اما به هر حال ممکن است برخی نیز از دوستیها ضرر کرده باشند

 

 

 

کلامی شیوا از امام جواد علیه السلام

سلام,

امروز به این فکر میکردم که چه بنویسم

وقتی به تقویم رجوع کردم فهمیدم فردا شهادت امام جواد علیه السلام است.

گفتم: خب چرا از ائمه فقط به گفتن اینکه امروز شهادت یا ولادت این بزرگواران هست اکتفا کردیم؟

در بین روایاتی که به گوشم خورد این روایت نظر من را جلب کرد.

امام جواد علیه السلام فرمود: ملاقات و ديدار با دوستان و برادران - خوب - ، موجب صفاى دل و نورانيّت آن مى گردد و سبب شكوفائى عقل و درايت خواهد گشت ، گرچه در مدّت زمانى كوتاه انجام پذيرد.

 

چه نتیجه ای میشود گرفت؟

امروز چه قدر در روابتمان به این حدیث معتقدیم؟

برخی از ما رفاقتشان موقعیست که فقط به دردش بخورد.

یعنی اگر ببینیم از فلانی هم آبی گرم نمیشود سعی میکنیم روابط را با او کمرنگ کنیم.

امروزدر جامعه ما دوستیها بیشتر جنبه مادی دارد.

شاید برخی از ما اگر کسی را ببینیم که کمی میتواند از لحاظ اخلاقی مفید باشد

کمتر با او هم صحبت میشویم

امروز شنیدن بعضی حرفها از برخی آدمها هرچند موجز هم باشد اما بسیار مفید است.

گاهی میشود برخی حرفها را که به پدر و مادرمان نمیشود گفت را به دوستمان بگوییم.

اما بعضی اوقات دیده شده یک جایی که دوست ما اگر نتوانیم خواست اش را برآورده کنیم؛

اونجاست که شاید او رازهای نهفته ما را بر ملا کند.

مواظبت در انتخاب دوست بسیار مفید است.

میتوانم بگویم من خودم دوستان کمی دارم که بشود با آنها روابط مستحکمی داشته باشم.

این دوستان من هم باید بگم که بیش از آنچیزی که من لایقش باشم برایم مایه گذاشتم.

سعی کنیم کسی را به عنوان دوست انتخاب کنیم که بتوانیم از او رسم زندگی را بیاموزیم.